Geland

Het is gelukt. Het is meer dan gelukt. Wat een geweldige uitkomst van een dik half jaar zoeken naar een ruilwoning en heel veel gedoe. Afgelopen maandag stonden om kwart voor zeven de verhuizers voor de deur en om half drie lieten ze mij en Erik achter in een Texels huis vol dozen. We waren zelf met de trein vooruit gereisd en onderweg had ik steeds weer in Erik’s hand geknepen…. ‘Het is écht!’ Het leek wel of het steeds opnieuw tot me doordrong dat ik echt Amsterdam ging verruilen voor Texel.

Wat me echt heeft overweldigd is de hulp die ik heb gehad en nog steeds heb bij het inpakken en het klussen. Elke dag zijn er mensen voor en met mij in de weer en het huis is inmiddels al echt leefbaar, ondanks de dozenarchipel die nog door het hele huis verspreid staat. Mijn moeder is gekomen voor culinaire bijstand om alle klussers van heerlijke maaltijden te voorzien.

Het is echt… helemaal echt. Na een goed afscheid van Amsterdam ben ik geland op Texel. Mijn eiland.