Met koffie

De bolide is weer door de APK en mocht mee als mobiele vogelkijkhut. Verrekijker mee en een grote thermosfles koffie. Oorverdovend gekrijs toen de kokmeeuwen een kiekendief verjoegen. Hoogtepunt.

Bedwelmend

Rozen zijn truttige tuinplanten vond ik altijd. Iets voor Hyacinth Bucket. Mijn hart sprong niet open toen ik hier acht jaar geleden kwam wonen. Ik zag ze niet eens staan. Harteloos haalde ik zelfs een aantal rozenstruiken weg, om plaats te maken voor de bessen- en frambozenstruiken waar ik zo blij mee ben. Maar gelukkig zijn er zoveel jaar geleden toch een paar rozen ontsnapt aan mijn tuiniersdriften. Wat zijn ze mooi. Ik hou van mijn rozen.

Meander

Mijn slaplantjes groeien in plastic pop-up kasjes. Ik heb zogezegd een groentecamping. Dat geeft bescherming in koude nachten, maar nu houdt het dunne laagje vooral de slakken op afstand. De meanderende sporen die aan de binnenkant van het tentdakje getrokken waren verrieden deze ene snoodaard die toch was binnengekomen. Hij woont nu bij de buren.

Drenkeling

open.spotify.com/playlist/3F9rCPqAYobrzikDxAPG2H

Tot ik weer ergens aanspoel is klassieke muziek mijn reddingsboei.

Roze wolk

Nog nooit was de kamperfoelie zo mooi. Elke avond ga ik op mijn tenen staan om herinneringen aan lang vervlogen zomers op te snuiven.