De grote oversteek

Amsterdam is heerlijk. En ik moet er weg, dringend. Ik heb dankzij m’n astma zo’n last van de vieze lucht dat je hier blijven wonen zou kunnen vergelijken met blijven roken. Het liep eerder zelfs zo uit de klauwen dat ik de vorige winter een dikke drie maanden in het Nederlands Astmacentrum Davos in Zwitserland moest verblijven voor de schone berglucht, waar ik erg van opknapte. Nu vasthouden, die winst…en dat betekent wegwezen uit de stad!

Er zijn veel plaatsen in Nederland waar de lucht schoner is dan in Amsterdam…. behalve de IJmond en de Rijnmond is eigenlijk het hele land schoner, maar ik ga nu voor het optimum. De schoonste lucht vinden we op de Waddeneilanden, punt. En dan ben ik ook nog zo’n mens dat zielsgelukkig in haar eentje met een verrekijker op een dijk kan zitten loeren naar divers vliegend gespuis. Iets wat me nu zelden lukt omdat de stad úit gaan al een expeditie is. In Davos bleek dat voor mij rust en in de natuur kunnen zijn nog belangrijker zijn dan ik al dacht… het beïnvloedt mijn astma enorm. Iets met lichaam en geest, zullen we maar zeggen.

De afgelopen jaren ben ik vaak op Texel geweest en daar maak ik bijna elke keer een klein wonder mee. Als ik aankom heb ik de conditie van grofweg een 70-jarige, of slechter. Dat weet ik, want ik ga vaak met m’n moeder, die in die leeftijdscategorie valt. Op de fiets kan ik haar amper bijhouden. Maar vaak al na een paar dagen eilandlucht ademen gebeurt er iets. Ik heb niet alleen meer lucht, maar ik kán meer… ineens is er energie om een extra stuk te fietsen en stort ik daarna niet vreselijk in zoals ik dat ken van de expedities in Amsterdam – en een expeditie is dan ‘naar de huisarts gaan’, ‘een boodschap doen’, ‘bij vrienden op bezoek’. Als ik in Amsterdam blijf wonen blijven korte tochtjes ‘expedities’ en zal ik weer steeds vaker langere periodes aan huis gekluisterd zijn en kan een toekomstige opname in Davos zomaar weer in het verschiet liggen.

Hoogste tijd om werk te maken van mijn vertrek uit Amsterdam, op zoek naar een goeie nieuwe stek op het eiland…

Vorige week heb ik een woningruiladvertentie geplaatst, superspannend! En binnen een paar dagen kreeg ik een reactie van iemand die een heerlijk huis op Texel wil wegruilen, dus ik was enorm blij. Deze mevrouw wil zelf naar Hilversum, en een eventuele ruil betekent dus een driehoeksruil Amsterdam-Texel-Hilversum. Vandaar dat er nu nóg een advertentie staat. Meerdere potjes op het vuur. Op Twitter  wordt keihard meegeleefd, heerlijk!

Wie helpt mee @fiederels naar Texel te krijgen?

Een tent was fijn…. nu een huis!

UPDATE: Inmiddels is het juni 2012 en is er een nieuwe ruilpartner verschenen, veel bureaucratisch gedoe geweest en ben ik vaak zenuwachtig geweest, maar toch doortastend…. Het gaat lukken! Binnenkort worden er huurcontracten getekend en kan er een verhuisdatum worden geprikt. Dank aan iedereen voor meeleven en adviezen!

Een park in de lucht

Er zijn van die ideeën waar je zelf op had willen komen. Maar in dit geval was daarvoor wel een prachtig stuk industrieel erfgoed in New York voor nodig, dat Robert Hammond het bewaren waard vond. Kijk zelf en geniet van deze aanstekelijke TED-talk over het park in de lucht. Van het uitgangspunt ‘bewaren’ kwam veel, ook voor hemzelf, onverwacht moois.

Toevoeging 11/7: @fackeldeyfinds wist mij te melden dat in Parijs een vergelijkbaar initiatief is, de Promenade Plantée en dat in Rotterdam sprake is van een mogelijkheid voor het Hofpleinviaduct. In Zürich dit viaduct.  In Groot Brittannië is een groot deel van het oude spoorwegnetwerk in gebruik voor het Sustransnetwerk van langeafstandsfietspaden en ook in Nederland vinden we dergelijke fietspaden in de Achterhoek. Wie weet er nog meer?

De allure van een lauw washandje.

Lees verder