Bedwelmend

Rozen zijn truttige tuinplanten vond ik altijd. Iets voor Hyacinth Bucket. Mijn hart sprong niet open toen ik hier acht jaar geleden kwam wonen. Ik zag ze niet eens staan. Harteloos haalde ik zelfs een aantal rozenstruiken weg, om plaats te maken voor de bessen- en frambozenstruiken waar ik zo blij mee ben. Maar gelukkig zijn er zoveel jaar geleden toch een paar rozen ontsnapt aan mijn tuiniersdriften. Wat zijn ze mooi. Ik hou van mijn rozen.

Tuin & Texel

Vandaag verder gegaan met de achtertuin. Kleine beetjes werk met pauzes. Het gras gemaaid, maar wel het mooie perkje pinksterbloemen laten staan. Dat maaien kon ik niet over m’n hart verkrijgen. Rondom de moestuinbakken en de borders staat het gras ook op junglehoogte. Rondom de eerste moestuinbak heb ik nu geknipt, op de knietjes, maar ook hier voorzichtig om de pinksterbloemen en over de rand van de bak heen geklommen aardbeienplantjes heen.

Mijn moestuinbakken

Mijn moestuinbakken

Met de auto naar de Monnikenweg voor een wandelrondje bij de Rovershut. Ik moet altijd even denken aan het oude Texels Museum hier in het bos. De meeste mensen die ik tegenkwam waren minstens één seizoen warmer gekleed dan ik. Dankzij een lang stuk blauw tape en rekoefeningen tussendoor hield m’n zere knie het goed. Onderweg probeer ik sinds kort goed op m’n houding te letten volgens de methode van Katy Bowman. Moe… maar lekker moe naar huis.

Een paadje dat ik nog niet kende

Een paadje dat ik nog niet kende

Er was nog eten over van gisteren. Ovenschotel met zalm en groenten in krabfumet. Ik drink er een wijntje bij.

Poes wou ook

Poes wou ook